...hakikat yolunda bir durak

Efendim insan duygularıyla mı varlığını hisseder bilemeyeceğim ancak bir yap-bozun kırık dökük, bazen eksik parçalarının anlamlı bir şekilde araya gelmesi gibidir insan. Her zaman bir yönü eksik. Bunlar genelde duygusal yönlerdir. İnsan suskunluğa, kendisini kısıtlamasına, kendisini oluşturan tefekküre sebep olan hayallerini ve bu hayalleri süsleyen bi şeyleri paylaşıp onların büyüsünü bozmamak amacıyla katlanır. Benim hayat haritamda yap-boz parçalarını, -tabiki kalan parçalarını- yan yana olması gereken şekilde dahî koysanız haritada hazinenin nerede olduğunu belirtebilecek herhangi bir işarete rastlayamazsınız. Çünkü hayatıma değer katabileceğini düşündüğüm hiçbir parça kalan parçalar arasında değil. Yalnızca umut, yalnızca umut. Onu da kaybetmeme az kaldı.


14.01.06 tarihli "Muhasebe-i Vicdaniye tahte Kubbetüs Semâ" yazısından bir avuç alıntıdır. (Sadeleştirilmiş ve sansürlenmiştir.)